Kötü Niyetli Marka Başvurusu

Kötü niyetli marka başvurusu, işareti gerçekten kullanmak için değil, başkasını engellemek, ondan para talep etmek veya emeğinden haksız yararlanmak için yapılan başvurudur. SMK m.6/9’a göre kötü niyetle yapılan başvurular, itiraz üzerine reddedilir. Tescil edilmişse, kötü niyet marka hükümsüzlüğü nedenidir.

Tipik Örnekler

• Yabancı bir markanın Türkiye’ye girmeden önce, onunla ilişkisi olmayan biri tarafından tescil ettirilmesi
• Eski distribütör, acente veya iş ortağının, temsil ettiği markayı kendi adına tescil ettirmesi
• Bir rakibin kullandığı ama tescil ettirmediği işaretin, rakibi engellemek amacıyla tescil ettirilmesi
• Satış veya lisans bedeli talep etmek için toplu ve kullanımsız başvurular yapılması

Kötü Niyetin Göstergeleri

• Taraflar arasında önceki bir ticari ilişki ya da yazışma
• Başvurunun, hak sahibinin pazara giriş hazırlığıyla eş zamanlı yapılması
• Başvuru sahibinin aynı yöntemle başka markaları da tescil ettirmiş olması
• Başvurudan sonra bedel karşılığı devir teklif edilmesi
• İşaretin ayırt edici ve özgün olması (tesadüfi benzerlik ihtimalini azaltır)

Hukuki Yollar

• Markaya yayın itirazı (yayından itibaren iki ay)
• Mahkemede hükümsüzlük davası: Kötü niyetli tescillerde beş yıllık sessiz kalma yoluyla hak kaybı savunması uygulanmaz (SMK m.25/6).
• Taraflar arasında sözleşme ilişkisi varsa, sözleşmeye aykırılık ve haksız rekabet talepleri
• Ajan veya temsilcinin izinsiz tescili için SMK m.6/2 kapsamında itiraz

Önleyici en etkili önlem, yeni bir pazara girmeden önce o ülkede marka başvurusu yapmak ve distribütörlük ile acentelik sözleşmelerine marka tescili yasağı koymaktır.