7545 sayılı Siber Güvenlik Kanunu 19 Mart 2025’te yürürlüğe girerek siber uzayda faaliyet gösteren, bilişim sistemleri üzerinden hizmet sunan ya da veri işleyen neredeyse tüm kurumları kapsam altına aldı. Yazı, Kanun’un amacını ve kapsamını, yeni kurulan Siber Güvenlik Başkanlığı’nın görev ve yetkilerini, şirketlere getirilen bilgi ve belge verme yükümlülüklerini ve Kanun’la ihdas edilen suç ve kabahatleri ele alıyor. Başkanlık’ın herhangi bir veri türüyle sınırlandırılmamış talep yetkisinin anayasal boyutu ile Kanun’un Türk Ceza Kanunu ve KVKK ile kesiştiği noktalar da tartışılıyor.

Şirketlerin kilit çalışanlarını elde tutmak için başvurduğu pay opsiyon planları, özellikle teknoloji şirketleri ve start-up’larda ücretin tamamlayıcısı olarak kullanılıyor. Yazı, bu planların sözleşmesel yapısını (tahsis, hak ediş ve kullanım dönemleri), pay edinme hakkının iş hukuku bakımından prim mi ikramiye mi sayılacağını ve Yargıtay’ın bu konudaki yaklaşımını inceliyor. İş sözleşmesinin feshinin, çalışana tanınan opsiyon haklarının akıbetine etkisi de değerlendiriliyor.

KVKK’nın yurt dışına veri aktarımını düzenleyen 9. maddesinde 2024’te yapılan değişiklik ve ardından yayımlanan Yönetmelik, Türkiye’de yerleşik şirketlerin uluslararası veri transferi çerçevesini köklü biçimde değiştirdi. Yazı, hangi işlemlerin yurt dışına aktarım sayıldığını örneklerle açıklıyor; yeterlilik kararı, taahhütname, bağlayıcı şirket kuralları ve standart sözleşme yöntemlerini karşılaştırıyor. Uygulamada en çok tercih edilen standart sözleşmenin Kurul formatına birebir uyma, ekleri usulüne uygun doldurma ve imzadan itibaren beş iş günü içinde Kurum’a bildirme zorunluluğu ayrıntılı olarak ele alınıyor.

Rekabet Kurumu’nun BİM’de yaptığı yerinde incelemede bir çalışanın yazışmaları silmesi 1,3 milyar TL’lik idari para cezasıyla sonuçlandı. Yazı, bu olaydan hareketle yerinde incelemenin engellenmesine ilişkin mevzuatın 1994’ten bugüne geçirdiği değişimi, Kurul’un 2020 değişikliğiyle genişleyen dijital veri inceleme yetkisini ve “Yerinde İncelemelerde Dijital Verilerin İncelenmesine İlişkin Kılavuz”un kapsamını aktarıyor. Kurum uzmanlarının hâkim kararı olmaksızın belge örneği alabilmesine ilişkin Anayasa Mahkemesi kararı ve karşı oyda dile getirilen temel hak tartışmaları da inceleniyor.

Sosyal medyanın yaygınlaşmasıyla birlikte tüketicilerin ya da rakiplerin yaptığı boykot çağrıları, ticari işletmeler üzerinde idari yaptırımlardan daha ağır sonuçlar doğurabiliyor. Yazı, boykot çağrılarını Türk Ticaret Kanunu’nun 54 ve 55. maddelerindeki haksız rekabet hükümleri çerçevesinde değerlendiriyor. Hangi çağrıların dürüstlük kuralına aykırı sayılacağı, şahsi beyanlar ile ticari sahaya yansıyan davranışlar arasındaki sınır ve tarafların rakip olmasının aranıp aranmayacağı ele alınıyor.

Bir sosyal medya paylaşımının hangi hâllerde reklam sayılacağı, içerik üreticileri ve markalar için belirleyici bir mesele hâline geldi. Yazı, Reklam Kurulu’nun kılavuzları ve karar bültenleri ışığında reklam niteliğini doğuran durumları inceliyor: komisyon kazandıran yönlendirme bağlantıları, para veya parayla ölçülebilir menfaat sağlanan iş birlikleri, herhangi bir kazanç olmasa dahi övücü ve yönlendirici ifadeler ile içerik üreticisinin kendi ürününü tanıtması. Reklam niteliğindeki paylaşımlarda yapılması gereken açıklamalar da ayrıca ele alınıyor.