Yıllık Ücretli İzin

Yıllık ücretli izin, İş Kanunu’nun 53–60. maddelerinde ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği’nde düzenlenen, Anayasa ile güvence altına alınmış dinlenme hakkının bir parçasıdır. İşçi bu haktan vazgeçemez.

Hak Kazanma

İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de dahil olmak üzere en az bir yıl çalışmış olan işçi yıllık ücretli izne hak kazanır.

İzin Süreleri

• Hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara 14 gün,
• Beş yıldan fazla, on beş yıldan az olanlara 20 gün,
• On beş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara 26 gün.

On sekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık izin süresi yirmi günden az olamaz. Bu süreler asgari sürelerdir; iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesiyle artırılabilir. İzin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.

Kullanım

Yıllık izin işveren tarafından bölünemez; ancak tarafların anlaşmasıyla bir bölümü on günden az olmamak üzere en fazla üç parça hâlinde kullanılabilir. İzin dönemi işyerinin işleyişine göre işverence belirlenir. İzin sırasında işçi başka bir işte ücret karşılığı çalışamaz.

İzin Ücreti

İş sözleşmesi devam ederken kullanılmayan izin ücrete çevrilemez. Sözleşme herhangi bir nedenle sona erdiğinde ise işçinin hak kazanıp kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden ödenir. Bu alacak beş yıllık zamanaşımına tabidir ve zamanaşımı sözleşmenin sona ermesiyle başlar.

İspat

İzinlerin kullandırıldığını ispat yükü işverendedir. Bu nedenle işverenin işçinin imzasını taşıyan izin defteri veya yazılı izin belgelerini düzenli olarak tutması gerekir; imzalı belge olmadan izinlerin kullandırıldığını ispat etmek güçtür.