Tazmin Yükümlülüğü (Indemnity)

Tazmin yükümlülüğü (indemnity), satıcının veya şirketin, belirli bir olay gerçekleşirse alıcının ya da yatırımcının bundan doğacak zararını karşılamayı üstlenmesidir. Beyan ve tekeffüllerden farklı olarak bir güvencenin ihlali aranmaz; taahhüt edilen olayın gerçekleşmesi yeterlidir.

Ne Zaman Kullanılır?

• Bilinen riskler: Hukuki durum tespitinde ortaya çıkan devam eden bir dava, vergi incelemesi veya idari soruşturma,
• Vergi tazmini: Kapanıştan önceki dönemlere ait vergi borçlarının satıcıya ait olması,
• Çalışanlar: Kapanıştan önceki döneme ilişkin işçilik alacakları ve sosyal güvenlik borçları,
• Uyum: Kişisel veri ihlali, rekabet hukuku ihlali gibi geçmiş dönem uyumsuzluklarından doğabilecek cezalar.

Temel Hükümler

• Tazmin edilecek zararın kapsamı (doğrudan zarar, masraflar, avukatlık ücretleri),
• Talep süreci: alıcının üçüncü kişi talebini bildirmesi, satıcının davayı yürütme veya katılma hakkı, satıcının onayı olmadan sulh olunmaması,
• Süre ve tutar sınırları; özel tazminler genellikle genel sınırlardan bağımsız tutulur,
• Güvenceler: satış bedelinin bir kısmının emanet hesabında (escrow) tutulması, bedelin ertelenmesi (holdback), banka teminat mektubu veya kefalet.

Türk Hukukundaki Yeri

Türk hukukunda tazmin taahhüdü, Türk Borçlar Kanunu’ndaki üçüncü kişinin fiilini üstlenme (m.128) hükmüne dayanan bir garanti sözleşmesi olarak nitelendirilir. Bu nitelendirme, borçlunun kusurunun aranmaması ve sorumluluğun taahhüdün kapsamıyla belirlenmesi sonucunu doğurur. Bu nedenle taahhüdün kapsamı, süresi ve sınırları sözleşmede açıkça yazılmalıdır.

Yatırım turlarında tazmin taahhüdü şirket tarafından verilirse, ödenen tazminat yatırımcının da ortağı olduğu şirketten çıkar. Bu nedenle yatırımcılar, tazminatın kendilerine ek pay verilerek ödenmesini veya belirli durumlarda kurucuların da sorumlu olmasını isteyebilir. Yatırım sözleşmesinde bu seçenekler açıkça düzenlenmelidir.