Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi

İş sözleşmesi, İş Kanunu’nun 8. maddesine göre bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Bir süre öngörülmeyen iş sözleşmeleri belirsiz sürelidir. Türk iş hukukunda asıl olan belirsiz süreli sözleşmedir; belirli süreli sözleşme ancak objektif koşulların varlığı hâlinde yapılabilir.

Unsurlar

İş görme, ücret ve bağımlılık, iş sözleşmesinin üç temel unsurudur. Bunlardan birinin eksikliği, ilişkinin iş sözleşmesi mi yoksa serbest çalışma mı olduğu tartışmasını doğurur; bkz. İşçi mi Serbest Çalışan mı?

Şekil ve İçerik

Süresi bir yıl ve daha fazla olan iş sözleşmelerinin yazılı yapılması zorunludur; belirsiz süreli sözleşmeler de uygulamada ispat kolaylığı için yazılı yapılır. Sözleşmede şunlar açıkça düzenlenmelidir:

• Görev tanımı ve çalışma yeri,
• Ücret, prim ve yan haklar,
• Çalışma süresi ve fazla çalışma onayı,
• Varsa deneme süresi,
• Gizlilik ve gerekiyorsa rekabet yasağı,
• Kişisel verilerin işlenmesine ilişkin bilgilendirme.

Çalışma Biçimleri

Belirsiz süreli sözleşme tam süreli olabileceği gibi kısmi süreli, çağrı üzerine veya uzaktan çalışma şeklinde de kurulabilir.

Sona Erme

Belirsiz süreli sözleşme; bildirim sürelerine uyularak fesih, haklı nedenle derhâl fesih, tarafların anlaşması (ikale) veya işçinin ölümüyle sona erer. Şartları varsa işçi iş güvencesinden yararlanır; bu durumda işverenin feshi geçerli bir nedene dayanmalıdır.